TextPicture20171004_0451Wat ga het leven toch rap vooruit, voor je het weet is het gewoon een jaar voorbij.  Een jaar dat we eigenlijk hebben doorstaan met veel verdriet maar echt wel leuke momenten ook.

Maar vandaag is het zo een dagje dat je eigenlijk aan die vreselijke dag word herinnerd. De dag dat we met gans de familie naar het ziekenhuis moesten komen om nog afscheid te nemen van mijn vader. Maar eigenlijk afscheid nemen kon je niet, want hij lag in kunstmatige coma, en dat maakt het dan voor iedereen erg moeilijk. Dat gene dat je nog wou vertellen tegen hem, dat laatste kleine woordje. Nee dat ging jammer genoeg niet, maar ik denk wel dat hij het weet dat ik heel erg veel van hem houden en dat ik hem vergeef  in alles wat er fout ging zelf.

Van de jaar was zo een jaar dat ik eigenlijk niet meer met  mijn verdriet  overweg kon of ik gewoon mijn hart niet meer kon luchten bij mijn vader.  Maar gewoon eigenlijk met alles opgekropt blijven rond lopen tot der eigenlijk niet meer kon en in een dip zat.

Vandaag zijn ik en manlief en zoontjelief naar de strooiweide gegaan om nog eens naar opa toe te gaan en eventjes tot rust kwam. Het blijft nog steeds raar dat hij der niet meer is, eigenlijk blijf je mee een leegte zitten. Maar het meeste dat pijn doet dat gemis… Ik vrees dat deze nooit zal voorbij gaan. In je leven krijgen je eenmaal een vader en een moeder en die koester je echt wel mee liefde. En dan is die gemis voor een vader zo erg dat sommige mensen me niet begrijp.

 

Thuis heb ik dan bij mijn papa zijn urne nog kaarsjes gebrand.

Hope heeft hij het hier boven heel goed.

Advertenties

7 gedachtes over “En dan op eens is der een jaar voorbij.

  1. Sterkte meid, spijtig genoeg weet ik wat je voelt en doormaakt, 5 december aanstaande is het voor ons een jaar geleden dat mijn vader overleed na een ziekbed, het verdriet en het gemis is groots, en ik ben het helemaal met je eens dat het gemist altijd wel zal blijven hoe moeilijk en pijnlijk dat ook is 😦

    Liked by 1 persoon

    1. Bedankt meid, het gemis is inderdaad groot. Vooral de dagen dat ik me echt in me zelf eenzaam ben is soms moeilijk om met iemand der over te praten. Maar ik heb nu geleerd dat ik der eigelijk der niet alleen voor sta, dat ik naast mij een geweldige echtgenoot heb.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s